Zavallı Çığlık Şiiri – Ramazan Boztepe

Lavinia kokusu sardı meydanı,
gece giyinmişti cinnet zırhını;
Birden uyandım,
İçimdeki titrek milyon çığlıkla.

“Haydi,” dedim,
“Ey ezilmiş halkların çığlığı,
gidelim bu diyardan,
yeni bir şafağın arayışına.”

Zavallı çığlığım,
darağacında sallanan
titrek bir avazın tutsaklığına karıştı;
çıkamadı sesi,
yüzyılların zincirini kıramadı.
Ve bu çığlıkla birlikte…
Zühre’nin teninde sancıyan özlemler,
savruk rüzgârların sürüklediği
tarihin lal kıyısına düştü.

Ama geceyi ardımda bırakırken,
çığlıklar artık sessiz değildi;
kıyıya çarpmak yerine
dalga dalga büyüdü,
karanlığı delen bir kor oldu. 

Ramazan Boztepe

Şiir Üzerine Bir İnceleme

​Zavallı Çığlık, bireyin içsel dünyasındaki fırtınaları ve toplumsal yalnızlığı metaforlar üzerinden işleyen çarpıcı bir eserdir. Şair Ramazan Boztepe, şiirde kullandığı “Lavinia kokusu” ve “titrek milyon çığlık” imgeleriyle okuyucuyu hüzün ile umut arasında bir yolculuğa çıkarır.

​Şiirin Teması ve İmgeler:

Şiirde geçen “darağacında sallanan titrek avaz”, çaresizliğin en uç noktasını temsil ederken; “karanlığı delen bir kor” ifadesi, her türlü olumsuzluğa rağmen içimizde sönmeyen direnci simgeler. Eser, sadece bir hüzün anlatısı değil, aynı zamanda yeni bir şafağın arayışıdır.

Şairin Notu:
"Zavallı Çığlık", aslında hepimizin sustuğu ama içimizde büyüyen o dalgaların sesidir. Bu dizeleri kaleme alırken, insanın en savunmasız anında bile kendi içinde nasıl devleşebileceğini anlatmak istedim. Eğer bu çığlık sizin de yüreğinize çarptıysa, yalnızlığımız biraz olsun hafiflemiş demektir. Siz bu şiirde kendinizden neler buldunuz?